Islak saçlı bir kız vardı...
Senin için ıslanmıştı,
Gör diye gerçek onu.
Yağmurlu kaldırımlarda kahkahalarla yıkanmıştı.
Olur da bir gün tanık olursan garipseme diye.
Veremezdi çünkü asla kendinden ödün.
"Bil diye söylüyorum, en mutlu anlarımdan biriydi!"
Islak gözlü bir kız vardı...
Senin yüzünden ıslanmıştı,
Görmedin diye onu.
Kuru kaldırımlarda hıçkırıklarla sarsılmıştı.
Olur da bir gün anlarsan hafife alma diye.
Veremezdi çünkü asla senden ödün.
Kuruyken okşadın saçlarını.
Gülerken tattın bakışlarını.
Ellerini tutmaya ramak kaldı.
Bırakırsan kendi korkularını.
Islak kalpli bir adam vardı...
Geçmişinden kurtulamamıştı.
Bilsin diye kız bunu,
Sert dokunuşlarla canını yakmıştı.
Olur da bir gün kız sırtını dönerse hazırlıklı olsun diye.
Veremezdi çünkü asla kimseye bir şans daha.
Değişti...
Bilmezken kapıldı.
Elinde olmadan baktı.
Seviyordu işte,
Daha ne lazımdı?
Geçmişte zaman dardı,
Ama gelecekte zaman vardı.
En son gördüğümde elele tutuşuyorlardı.
Adımları koşar gibi yağmurun altına;
Birlikte ıslanmaya...
Bazen zaman gerçekten bekler.
Bazen duygular gerçekleri ister.
Bazen gerçekler duyguları çeker.
Bazen bekleyen zamanı yener.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder